จันจิรากับวิลาสินีเดินออกจากไนต์คลับ
Janjira and Wilasinee leave the nightclub.
จันจิรา: สนุกจังเลย! ฉันรักดนตรียุค 80!
Janjira: That was fun! I love the music from the eighties!
วิลาสินี: ฉันชอบดนตรียุค 80 เหมือนกัน ผู้ชายคนที่เธอคุยด้วยเป็นใครน่ะ?
Wilasinee: I liked the music too. Who was that guy you talked to?
จันจิรา: ไม่ใช่ใครหรอก เขาขอเบอร์โทรฉัน "เพราะเขาทำเบอร์ของเขาหาย"
Janjira: Ah nobody. He asked me for my telephone number, "because he lost his".
วิลาสินี: มาแบบนี้อีกแล้ว! แล้วเธอทำเหมือนเคยหรือเปล่า?
Wilasinee: What a pickup line! So you did the usual?
จันจิรา: แน่นอน ฉันให้เบอร์ของแม่เลี้ยงฉันไป แล้วก็บอกเขาว่าฉันชื่อกรรณิการ์
Janjira: Yes, I gave him my stepmothers' telephone number and told him my name is Kannika.
วิลาสินี: ฮ่า ๆ เธอนี่ร้ายนะ!
Wilasinee: Haha, you are so mean!
จันจิรา: ก็เหมือนกับที่กรรณิการ์ร้ายกับฉันนั่นแหละ! แต่ไม่ต้องห่วงหรอก เธอคงจะชินกับการรับโทรศัพท์จากผู้ชายแล้วล่ะ
Janjira: So was Kannika to me! But don't worry, she got used to guys calling her!
วิลาสินี: ฉันก็ว่างั้นแหละ บางทีเธออาจจะชอบคุยกับผู้ชายพวกนั้นก็ได้นะ!
Wilasinee: I suppose so. Maybe she even enjoys talking to them!
จันจิรา: ก็อาจเป็นได้นะ
Janjira: Yeah maybe.
