ประภพ: หวัดดีวรพจน์ เป็นไงบ้าง?
Praphop: Hey Worapot. How's it going?
วรพจน์: ก็ดี ทายซิว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วผมซื้ออะไร?
Worapot: Good. Guess what I bought last week?
ประภพ: ไม่รู้สิ บอกมา!
Praphop: No idea. Tell me!
วรพจน์: ผมซื้อไอโฟน!
Worapot: I bought an iPhone!
ประภพ: ในที่สุด! แล้วชอบไหมล่ะ?
Praphop: Finally! And do you like it?
วรพจน์: รักเลยล่ะ! ทีนี้ผมก็อ่านอีเมล์และใช้อินเทอร์เน็ตบนรถไฟได้แล้ว
Worapot: Love it! Now I can read emails and browse the Internet on the train.
ประภพ: ก็บอกให้ซื้อไอโฟนตั้งนานแล้ว!
Praphop: Told you to buy an iPhone long time ago!
วรพจน์: น่าสนใจนะที่สิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป เมื่อ 2-3 ปีที่แล้วยังนึกไม่ออกเลยว่าจะใช้อินเทอร์เน็ตบนโทรศัพท์มือถือได้ยังไง
Worapot: It's interesting how things have changed. I couldn't have imagined I could browse the Internet on my mobile phone just a couple of years ago.
ประภพ: ใช่ น่าทึ่งจริง ๆ ที่เทคโนโลยีเปลี่ยนแปลงชีวิตเราได้ขนาดนี้!
Praphop: Yep. It's truly amazing how technology changes our life!
