สามี: ต้อมบอกผมว่าคุณไม่ให้เขาเล่นเกมคอมพิวเตอร์
Husband: Tom said you won't let him play computer games?
ภรรยา: ไม่จริงนะคะ ฉันแค่ไม่อยากให้เขาเล่นเกมคอมพิวเตอร์ที่รุนแรง
Wife: That's not true. I just don't want him to play those violent computer games.
สามี: คุณพูดถึงเกมอะไรอยู่เหรอ?
Husband: What game are you talking about?
ภรรยา: ฉันคิดว่าชื่อเกม "Call of Duty" นะคะ
Wife: I think it's called "Call of Duty".
สามี: โอเค แต่ตอนเด็ก ๆ ผมก็เล่นเกมเยอะนะ
Husband: I see. Then again I played a lot too when I was young.
ภรรยา: แต่เกมสมัยก่อนสมจริงกว่าเยอะเลยนี่คะ!
Wife: But games these days are much more realistic!
สามี: ก็ใช่นะ แต่ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะห้ามไม่ให้เขาเล่นเกมนี่
Husband: That's quite true. But there is no point in forbidding him to do that.
ภรรยา: ถ้างั้นเราควรทำไงคะ?
Wife: So what should we do then?
สามี: ผมจะบอกเขาว่าให้เล่นเกมได้แค่วันละ 1 ชั่วโมง ตราบใดที่เขายังได้เกรดดีอยู่
Husband: I'll tell him he can only play one hour per day and only as long as he gets good grades in school.
ภรรยา: เยี่ยมเลยค่ะ!
Wife: Good idea!
